Search


PDF Archive search engine
Last database update: 17 August at 11:24 - Around 76000 files indexed.


Show results per page

Results for «mansi»:


Total: 9 results - 0.016 seconds

JDIT-2014-0921-003 100%

49-58 Mansi et al. ... Luigi Mansi, M.D.

https://www.pdf-archive.com/2017/05/30/jdit-2014-0921-003/

30/05/2017 www.pdf-archive.com

JDIT-2014-1125-010 98%

1(1):137-156 Mansi et al.

https://www.pdf-archive.com/2017/05/30/jdit-2014-1125-010/

30/05/2017 www.pdf-archive.com

JDIT-2016-0116-020 95%

Mansi Open Medscience Peer-Reviewed Open Access JOURNAL OF DIAGNOSTIC IMAGING IN THERAPY Journal homepage:

https://www.pdf-archive.com/2017/05/30/jdit-2016-0116-020/

30/05/2017 www.pdf-archive.com

JDIT-2015-0202-011 90%

Mansi Open Medscience Peer-Reviewed Open Access JOURNAL OF DIAGNOSTIC IMAGING IN THERAPY Journal homepage:

https://www.pdf-archive.com/2017/05/30/jdit-2015-0202-011/

30/05/2017 www.pdf-archive.com

JDIT-2017-0120-025 83%

Ciarmiello A, Mansi L.

https://www.pdf-archive.com/2017/05/30/jdit-2017-0120-025/

30/05/2017 www.pdf-archive.com

mansipoddarresumevisa 80%

MANSI PODDAR mansi@bpbweekend.com, Phone:

https://www.pdf-archive.com/2015/01/14/mansipoddarresumevisa/

14/01/2015 www.pdf-archive.com

460W-6K (Didwania) Guarantor Form 71%

1) LANDLORD 20th Street Associates, LLC 2) TENANT'S GUARANTOR WHO RESIDES AT AND Bharat Didwania 64-29 Dieterle Cres, Rego Park, NY 11374 WHEREAS, THE TENANT(S), Mansi Ravi Poddar HAS (HAVE) THIS DATE ENTERED INTO A LEASE WITH THE LANDLORD FOR APARTMENT # LOCATED AT 6K IN ITS BUILDING 460 West 20th Street, New York, NY 10011 COMMENCING ON October 1, 2014 AND ENDING ON September 30, 2015 THE UNDERSIGNED GUARANTOR GUARANTEES TO LANDLORD THE STRICT PERFORMANCE OF AND OBSERVANCE BY TENANT OF ALL THE AGREEMENTS, PROVISIONS AND RULES IN THE ATTACHED LEASE.

https://www.pdf-archive.com/2015/01/14/460w-6k-didwania-guarantor-form/

14/01/2015 www.pdf-archive.com

KGO19481101 43%

Οἱ ὑφ’ ἑνός χειροτονηθέντες μποροῦν νὰ ἀναγνωρισθοῦν διὰ μιᾶς  ἀπλῆς συγχωρέσεως (δηλαδή διὰ τῆς συγχωρετικῆς εὐχῆς).       Αἱ ὡς ἄνω θέσεις ἐξηγούνται ὡς ἐξῆς:     1.  Ἡ  ὑφ’  ἑνός  χειροτονία  τοῦ  1948  πρέπει  νὰ  θεωρείται  ἀπλὰ  ὡς  «ἄκυρος»  καὶ  ὄχι  ὡς  ἀνύπαρκτος  ἤ  μὴ  γενομένη.  Διὰ  νὰ  βεβαιώσουν  τὴν  θεωρίαν  ταύτην  οἱ  ὑπεύθυνοι  τοῦ  «Κήρυκος  Γνησίων  Ὀρθοδόξων»  χρησιμοποιοῦν τὴν ἀκόλουθον θέσιν τοῦ Χριστοφόρου Χατζῆ: «Ἐντεῦθεν ὁ  χαρακτηρισμὸς τῶν γενομένων ὑπὸ τοῦ Μαξίμου [τοῦ Κυνικοῦ] ὡς ἀκύρων  ἔχει τὴν ἔννοιαν τοῦ ἀνυπάρκτου. Ἀλλ’ ἐκ τούτου δὲν ἕπεται ὄτι πᾶν ἄκυρον  εἶναι  καὶ  ἀνύπαρκτον  καὶ  μή  γενομένη.  Οὔτος,  ἵνα  διὰ  παραδείγματος  ἀποσαφήσωμεν  τῆν  σκέψιν  μας,  διὰ  τὴν  Ὀρθόδοξον  Ἐκκλησίαν  χειροτονία  οἱουδήποτε  σχιμσατικοῦ  καὶ  πολλῶ  μᾶλλον  ἑτεροδόξου  εἶναι  ἄκυρος.  Ὑπὸ  ἄλλην  ὅμως  ἔννοιαν  εἶναι  ἄκυρος  ἡ  χειροτονία  ὑπὸ  Βουλγάρου  σχισματικοῦ  [τῆς τότε σχισματικῆς αὐτοκεφάλου Βουλγαρικῆς ἐξαρχίας]  καὶ ὑπὸ ἄλλην ἔννοιαν εἶναι ἄκυρος ἡ χειροτονία ὑπὸ Πρεσβυτεριανοῦ καὶ  ὑπὸ  ἄλλην  ἔννοιαν  εἶναι  ἄκυρος  χειροτονία  ὑπερόριος  καὶ  ἀπολελυμένη  ὑπὸ  Ὀρθοδόξου  Ἀρχιερέως  μὴ  καθηρημένου.  Διότι,  τὴν  μὲν  ὑπὸ  σχισματικοῦ  χειροτονίαν  δύναται  ἡ  Ἐκκλησία  ν’  ἀναγνωρίση,  τὴν  μὲν  ὑπὸ  τοῦ  Πρεσβυτεριανοῦ  ὅμως  ἀπαραιτήτως  θὰ  ἐπαναλάβη,  κατ’  οὐδένα  δὲ  λόγον  δύναται  νὰ  ἐπαναλάβη  χειροτονίαν  τελεσθεῖσαν  ὑπὸ  Ὀρθοδόξου,  μή  καθηρημένου,  ὑπερορίως,  διότι  ἐν  ἀντιθέτῳ  περιπτώσει  ἐμπίπτει  εἰς  τὰς  κυρώσεις  τοῦ  ξη΄  Ἁποστολικοῦ  κανόνος  ἔχοντος  ὡς  ἕπεται:  «Εἰ  τις  ἐπίσκοπος  ἤ  πρεσβύτερος  ἤ  διάκονος  δευτέραν  χειροτονίαν  δέξηται  παρά  τινος, καθερείσθω καὶ αὐτὸς καὶ ὁ χειροτονήσας. Εἰ μὴ γε ἄρα συσταίη, ὅτι  παρὰ  αἱρετικῶν  ἔχει  τὴν  χειροτονίαν.  Τοὺς  γὰρ  παρὰ  τῶν  τοιούτων  βαπτισθέντας,  οὔτε  πιστοὺς,  οὔτε  κληρικοὺς  εἶναι  δυνατόν».  Κατὰ  ταῦτα,  εἶναι  μὲν  ἄκυρος  ἡ  χειροτονία  μου  ὡς  ὑπερόριος  καὶ  ἀπολελυμένη.  Ἀλλὰ  κατ’ οὐδένα λόγον δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς μὴ γενομένη.»     2.  Ἄν  πρόκειται  νὰ  ἀποφασίσῃ  μία  μέλλουσα  κανονικὴ  σύνοδος  νὰ  ἀποκαταστίσῃ  τὴν  ὑφ’  ἑνός  χειροτονίαν  τοῦ  1948,  δέν  πρέπει  νὰ  ἐπαναλάβῃ  τὴν  χειροτονίαν  ἀλλὰ  νὰ  τὴν  ἀναγνωρίσῃ  ὡς  ἤδη  γενομένην.  Διὰ  νὰ  βεβαιώσουν  τὴν  θεωρίαν  ταύτην  οἱ  ὑπεύθυνοι  τοῦ  «Κήρυκος Γνησίων Ὀρθοδόξων» χρησιμοποιοῦν τὴν ἀκόλουθον θέσιν τοῦ  Χριστοφόρου  Χατζῆ:  «Καὶ  περὶ  τούτου  θὰ  ἔπειθεν  ὁ  ἑξῆς  ἀπλούστατος  συλλογισμός. Ἐὰν διὰ τῆς ψήφου τῆς Ἱεραρχίας ἤθελον ἐκλεγῆ καὶ ἤθελον  νομίμως ἐγκριθῆ διὰ χηρεύουσαν τινὰ Μητρόπολιν ἐρωτῷ: θὰ ὑποβληθῶ εἰς  δευτέραν  χειροτονίαν,  τῆς  κηρυχθείσης  ἀκύρου  θεωρουμένης  καὶ  ὡς  παντάπασιν  μὴ  γενομένης;  Ἡ  μέχρι  τοῦδε  πρᾶξις  τῆς  Ἐκκλησίας  ἀνεξαρτήτως  τοῦ  μνημονευθέντος  ξη΄  Ἀποστολικοῦ  Κανόνος  ἀποκλείει  τοῦτο. Ἁρκεῖ ἐκ μὲν τῶν παλαιοτέρων περιστατικῶν νὰ μνημονεύσῃ τις τῆς  περσπτώσεως  τοῦ  Σιδηρίου,  ὁ  ὁποῖος  κατὰ  Συνέσιον  (ἐπιστολὴ  ΞΖ΄)  ἐχειροτονήθη  Ἐπίσκοπος  Παλαιβίσκης  ὑφ’  ἑνὸς  μόνου  Ἐπισκόπου,  τοῦ  Φίλωνος  καὶ  ἡ  χειροτονία  αὐτοῦ  οὑ  μόνον  δὲν  ἐθεωρήθη  ὡς  μή  γενομένην,  ἀλλ΄  οὐδὲ  κᾶν  προσκαίρως  ἠκυρώθη,  τουναντίον  δὲ  ὁ  Μ.  Ἀθανάσιος προήγαγεν αὐτὸν εἰς Μητροπολίτην Πτολεμαΐδος. Παρόμοιον  ἐξ  ὁλοκλήρου  περιστατικὸν  ὑπῆρξε  καὶ  ἡ  ὑπὸ  μόνου  τοῦ  Παυλίνου,  Ἐπισκόπου  Ἀντιοχείας,  χειροτονία  τοῦ  Εὐαγρίου  ὡς  διαδόχου  αὐτοῦ  (Θεοδωρήτου Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία Βιβλίον Ε΄ Κεφ. 23).»     3.  Ὡς  ἀποκατάστασιν  τῆς  ὑφ’  ἑνός  χειροτονίας  τοῦ  1948  δὲν  ἀποκλείεται  ἡ  χειροθεσία  ἀφοῦ  δέν  πρόκειτε  περί  ἀναχειροτονίας  ἀλλά  περί  ἀπλῆς  εὐλογίας.  Διὰ  νὰ  βεβαιώσουν  τὴν  θεωρίαν  ταύτην  οἱ  ὑπεύθυνοι  τοῦ  «Κήρυκος  Γνησίων  Ὀρθοδόξων»  χρησιμοποιοῦν  τὴν  ἀκόλουθον  θέσιν  τοῦ  Χριστοφόρου  Χατζῆ:  «Ἑτέρου  περιστατικοῦ  μαρτυροῦντος τὸ ἐν προκειμένῳ φρόνημα ἐν τῇ Ἐκκλησία μνημονεύομεν τῆς  ὑπὸ τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καθιερωθείσης καὶ ἀνέκαθεν κρατησάσης  ἀρχῆς  ὡς  πρὸς  τοὺς  ὑπὸ  Μελετίου  χειροτονηθέντας  ἐν  Αἰγύπτῳ  σχισματικοὺς Ἐπισκόπους. Οὔτοι ἐγένοντο δεκτοὶ ἄνευ ἀναχειροτονήσεως  «ἐπισφραγίζοντος  τοῦ  τῆς  Ἀλεξανδρείας  Ἐπισκόπου».  Καὶ  εἶναι  μὲν  ἀληθές, ὅτι τινὲς τὴν σταυροειδῆ ταύτην σφραγίδα, παρασυρθέντες ὑπὸ τῆς  ἐν  τῇ  ἐπιστολῇ  τῆς  Α΄  Οἰκουμενικῆς  Συνόδου  φράσεως  «μυστικωτέρα  χειροτονία  βεβαιωθέντες»  ἐξέλαβον  ὡς  εἶδος  χειροτονίας,  πλὴν  ὅμως  ἔχομεν  ἐπίσημον  ἑρμηνείαν  ὑπὸ  τοῦ  Ταρασίου  ἐν  τῇ  Ζ΄  Οἰκουμενικῇ  Συνόδῳ  παρασχεθεῖσαν  καθ’ ἥν  τοῦτο ἧτο  χειροθεσία  ἀπλὴ  ἐπ΄ εὐλογία  γενομένη  (Mansi  XII  1022)...  Καὶ  ταῦτα,  τὸ  ἄκυρον  τῆς  εἰς  Ἐπίσκοπον  χειροτονίας μου δὲν δύναται νὰ εἶναι ταυτόσημον πρὸς τὸ μὴ γενόμενον...»     4.  Ἡ  ὑφ’  ἑνός  χειροτονία  τοῦ  1948  ἐμετέδωσε  τὴν  μυστηριακὴν  καὶ  ἁγιαστικὴν  χάριν  καὶ  τὸ  ἀξίωμα  τῆς  ἀρχιερωσύνης,  ἀλλὰ  ἀπλὰ  ἀπουσιάζει  ἡ  κανονικὴ  ἐξουσία  λόγῳ  τοῦ  σφάλματος  τῶν  ἱερῶν  κανόνων.  Ἐντούτοις  μόνο  μὲ  αὐτὴν  τὴν  ἔννοιαν  λέγεται  «ἄκυρος»,  δηλαδή «ἄκυρος τῆς ἐξουσίας» ἀλλά ὄχι «ἄκυρος τῆς χάριτος». Διὰ νὰ  βεβαιώσουν  τὴν  θεωρίαν  ταύτην  οἱ  ὑπεύθυνοι  τοῦ  «Κήρυκος  Γνησίων  Ὀρθοδόξων»  χρησιμοποιοῦν  τὴν  ἀκόλουθον  θέσιν  τοῦ  Χριστοφόρου  Χατζῆ: «Ὁ βαθμὸς τῆς ἀκυρότητος τῆς χειροτονίας μου καθορίζεται ὑπὸ τοῦ  στ΄ Κανόνος τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου τοῦ ἀφωρόντος είς τοὺς ἀπολύτως  χειροτονουμένους. Κατὰ τοῦτον τοὺς ἀπολύτως χειροτονουμένους ὥρισεν ἡ  Ἁγία Σύνοδος ἄκυρον ἔχει τὴν τοιαύτην χειροθεσίαν καὶ μηδαμοῦ δύναστθαι  ἐνεργεῖν  ἐφ’  ὕβρει  τοῦ  χειροτονήσαντος.  Ἡ  ἀκυρότης  λοιπὸν  τῶν  ἀπολέλυμένων  ἤ  ὑπερορίων  χειροτονιῶν  δὲν  ἱσοδυναμεῖ  πρὸς  ἐκμηδένησιν 

https://www.pdf-archive.com/2014/09/23/kgo19481101/

23/09/2014 www.pdf-archive.com

JDIT-2017-0410-028 25%

CrossRef PubMed [8] Wieser G, Mansi R, Grosu AL, Schultze-Seemann W, Dumont-Walter RA, Meyer PT, et al.

https://www.pdf-archive.com/2017/05/30/jdit-2017-0410-028/

30/05/2017 www.pdf-archive.com