Λεύκωμα Εκποίηση HD e book

  Παντρευτήκαμε. Και μαζί βάλαμε και τις εικόνες και τις λέξεις. Εσύ, θα είσαι η εικόνα κι΄ εγώ, η λέξη.  Ασάλευτα κινείται το φεγγάρι. Κρύβεται. Βγαίνει. Τη μια να μας γελά, την άλλη να σωπαίνει. Μπαίνει αργά, μέσα στο σύννεφο που φεύγει. - Μαμά, που πήγε το φεγγάρι; - Έχε μου υπομονή. Μετά από τούτη τη στροφή, θα δεις, που θα μας περιμένει.  Διαβρωμένη πρόστυχη κορμοστασιά. Που τη βρήκε τόση δύναμη, τούτος εδώ, ο θρασύς ικέτης φθινοπώρου;   Κρύσταλλα στο λάδι. Μουσκεμένα σπίρτα. Χιόνισε η ψυχή σου. Ρηχό κι΄ αδειανό ποτήρι η ζωή σου. Πόσο θα ΄θελα Θεέ μου να τ΄ ανάψω!   Έμεινα μόνη, στη μοναξιά της απραξίας, να μετρώ, τις μεσόκοπες νύχτες μου. Χτυπούν αργά, οι σφυρήλατες ώρες, μέχρι το ξημέρωμα. Εμπνεύσεις έρχονται. Κι΄ ύστερα φεύγουν. Που άφησα την πένα μου; Που έβαλα το μελάνι; Θα ΄ρθει το φως και θα ΄μαι άπραγη. Και τι θ΄ απολογηθώ στον ήλιο; Ότι δεν πρόλαβα; Πως θα με συγχωρέσει;